Szukaj

Całe do kochania, czyli o wysoko wrażliwym dziecku słów kilka.

Katarzyna, 4 lipiec 2021
Całe do kochania, czyli o wysoko wrażliwym dziecku słów kilka.

„Przyzwyczaiłaś, to teraz masz, dlatego taka przyklejona do Ciebie.

Przesadzasz, wyrośnie z tego, trzeba ją tylko wypuścić na głęboką wodę.

Wszystkiego się boi, nie sądzisz, że coś z nim nie tak?

Musisz za wszelką cenę to zmienić, nie może być taka wycofana…

Współczuję ci, jakie to trudne rozwydrzone dziecko.

A co ona taka nieśmiała, wszystko z nią ok?"

Pytające spojrzenia. Głupie uśmieszki. Niewybredne komentarze. Osamotnienie. Niezrozumienie. Brak akceptacji. Zawstydzanie. Znasz to skądś, drogi rodzicu? Bo wysoko wrażliwe dziecko często jest przez otoczenie odbierane jako „dziwne”, „wybrakowane”, „inne”. Szukasz winy w sobie, zastanawiasz się gdzie popełniłeś błąd. Gdzie zawiodłeś…

Tymczasem wysoka wrażliwość istnieje, ba, jest poparta solidnymi naukowymi badaniami. To nie wymysł ani fanaberia. A moją misją jest propagowanie wiedzy, edukowanie i wspieranie - rodziców i dzieci. Bo wiem, jak jest trudno, kiedy nie rozumiesz swojego dziecka, kiedy jego zachowanie odbiega od „normy”. Wiem, byłam tam, a dojmująca bezsilność towarzyszyła mi codziennie… Znam też to uczucie ukojenia, którą daje świadomość i zaakceptowanie wysokiej wrażliwości… Mojej i jej. Bo ja też jestem wysoko wrażliwą osobą, a wcześniej wysoko wrażliwym dzieckiem. I tu pierwszy fakt – jest to cecha niezmienna, która w żaden magiczny sposób nie znika w dorosłym życiu.

CZYM WIĘC TAK WŁAŚCIWIE JEST, TA, OWIANA TAJEMNICĄ,

WYSOKA WRAŻLIWOŚĆ?

Wysoka wrażliwość (ang. High Sensitivity) to jedna z cech osobowości, ma podłoże temperamentalne i jest uwarunkowana genetycznie. Wiąże się ona z bardziej czułym i reaktywnym funkcjonowaniem układu nerwowego. W żadnym razie nie jest zaburzeniem, chorobą ani słabością. Określa się, że 15-20 % populacji to właśnie osoby wysoko wrażliwe (dzieci i dorośli, niezależnie od płci). Co więcej, tę cechę posiadają osobniki innych gatunków zwierząt. I teraz najważniejsze (przynajmniej dla znękanego wyrzutami sumienia rodzica!) – jest niezawiniona… Ani rodzic tego nie spowodował ani dziecko nie zachowuje się tak z „premedytacją”. Ono po prostu takie jest. Takie się urodziło…

TEST NA WYSOKĄ WRAŻLIWOŚĆ Z KSIĄŻKI ELAINE ARON

Poniżej załączam test, który może Wam wiele rozjaśnić i wskazać kierunek.

Przy każdym stwierdzeniu zaznacz właściwą odpowiedź. Zaznacz „P” (prawda), jeśli zdanie jest albo było przez dłuższy czas w przeszłości prawdziwe lub raczej prawdziwe w przypadku twojego dziecka. Zaznacz „F” (fałsz), jeśli zdanie nie odnosi się do twojego dziecka bądź odnosi się do niego jedynie w niewielkim stopniu.

Moje dziecko…

1. P F łatwo się przestrasza.

2. P F skarży się na gryzące ubrania, szwy w skarpetkach czy metki, które drapią jego skórę.

3. P F zazwyczaj nie lubi wielkich niespodzianek.

4. P F lepiej się uczy dzięki łagodnym wskazówkom, a nie surowym karom.

5. P F zdaje się czytać w moich myślach.

6. P F używa słów skomplikowanych jak na swój wiek.

7. P F wyczuwa nawet najdelikatniejszy niezwykły zapach.

8. P F ma inteligentne poczucie humoru.

9. P F zdaje się obdarzone intuicją.

10. P F z trudem zasypia po ekscytującym dniu.

11. P F niezbyt dobrze sobie radzi z dużymi zadaniami.

12. P F chce się przebrać, jeśli jego ubranie jest wilgotne lub zabrudzone piaskiem.

13. P F zadaje mnóstwo pytań.

14. P F jest perfekcjonistą.

15. P F zauważa cierpienie i stres innych ludzi.

16. P F preferuje spokojne zabawy.

17. P F zadaje głębokie i skłaniające do refleksji pytania.

18. P F jest bardzo wrażliwe na ból.

19. P F nie lubi hałaśliwych miejsc.

20. P F zauważa subtelności (że coś zostało przesunięte, zmianę w czyimś wyglądzie itd.).

21. P F zanim podejmie jakieś wyzwanie, zastanawia się, czy jest to bezpieczne.

22. P F najlepiej funkcjonuje wtedy, gdy w jego otoczeniu nie ma obcych.

23. P F odczuwa wszystko bardzo głęboko.

Jeśli przy co najmniej 13 stwierdzeniach zaznaczyłaś odpowiedź „P”, twoje dziecko prawdopodobnie jest wysoko wrażliwe. Choć, idąc za E. Aron, jeśli test jednoznacznie nie wskazuje na wysoką wrażliwość nie oznacza to, że na pewno Twoje dziecko nie jest małym wrażliwcem. Bardzo często wychwycenie wysokiej wrażliwości jest też trudne w okresie niemowlęcym i mylone z wymagającym dzieckiem (ang. „HNB” czyli „High Need Babies”). Wnikliwa obserwacja dziecka, a czasem po prostu konsultacja ze specjalistą (psychologiem dziecięcym) może w pełni rozwiać wasze wątpliwości.

ASPEKTY WYSOKIEJ WRAŻLIWOŚĆI

Niżej przytaczam cztery cechy wysokiej wrażliwości, odnoszące się do funkcjonowania układu nerwowego. Elaine Aron podkreśla, że muszą zostać one spełnione wszystkie, żeby móc mówić o WW. Oczywiście środowisko, w którym dziecko się wychowuje może potęgować lub minimalizować ekspresję wrażliwości.

  1. Głębokie przetwarzanie - wysoko wrażliwi dostrzegają więcej i wnikliwie analizują. Zachodzi to na poziomie świadomym i nieświadomym, a także nie tylko na poziomie umysłu, ale też ciała. Dzieci są bardziej podatne na alergie, choroby, ciężej znoszą ból. Często mogą mieć „dorosłe zainteresowania”.
  2. Łatwość przestymulowania – dzieci wysoko wrażliwe silniej odbierają rzeczywistość, intensywniej reagują na bodźce. Hałas, struktura, zapach, smak, światło, metki, nowości…rzeczy, które wydają się dla mniej wrażliwych błahe bądź praktycznie niedostrzegalne wywołują u wrażliwców przeciążenie. Dlatego też ich reakcje dla otoczenia mogą wydawać się przesadzone i nieodpowiednie.
  3. Reaktywność emocjonalna połączona z empatią – dziecku łatwo przychodzą silne reakcje emocjonalne, zarówno wybuchy radości, jak i złości czy dogłębnego smutku. Co więcej, mały wrażliwiec łatwo zaraża się emocjami innych i wykazuje dużą empatię na cudze cierpienie. Stąd tak trudno o wrześniową adaptację w placówkach, gdzie oprócz własnych trudnych emocji dziecko rezonuje z innymi płaczącymi maluchami.
  4. Wyczulenie na subtelne bodźce – dzieci są wyczulone na każdy, nawet najmniejszy przejaw braku akceptacji, naruszenia ich integralności, zmianę tonu głosu, mimiki twarzy, nowe smaki, zapachy, dźwięki. Często więc dziecko przyjmuje rolę obserwatora w grupie i sprawdza się w tej roli znakomicie.

Ciekawostki

Dr W. Thomas Boyce w swojej książce „Dziecko orchidea czy mlecz. Jak wspierać wrażliwe dzieci” opisuje przeprowadzone w 1995 roku badania dotyczące zapadalności na choroby i doznawanie urazów w grupie dzieci wysoko wrażliwych i tych „mniej” wrażliwych. Wyniki są zdumiewające, ponieważ dzieci orchidee (czyli dzieci wysoko wrażliwe) w zależności od niesprzyjających/sprzyjających warunków chorują częściej/rzadziej w stosunku do rówieśników.

Przygotowałam ten artykuł na podstawie następujących publikacji i kursów:

Dr W. Thomas Boyce „Dziecko orchidea czy mlecz. Jak wspierać wrażliwe dzieci”, rok wydania 2019, wydawnictwo Czarna Owca

Elaine Aron “Wysoko Wrażliwe Dziecko”, rok wydania 2017, wydawnictwo GWP

Elaine N. Aron „Wysoko Wrażliwi”, rok wydania 2017, wydawnictwo Feeria

Kurs on-line Gosi Stańczyk „Wysoko Wrażliwe Dzieci”

Autor artykułu: 

Ewelina Stawarska - doula oraz świadoma kobieta w procesie terapii. Na swoich mediach społecznościowych ( https://www.facebook.com/ewelina.dabrowska.56614https://www.instagram.com/doula_od_serca/ ) pisze o tym co ją dotyka i porusza w macierzyństwie.


Koszyk

Twój koszyk jest pusty.

Dokonaj swoich pierwszych zakupów

Cena zestawu: %bundleSum%
Anuluj